توصیه های عمومی:
- به طور کلی، هم تمرینات هوازی و هم تمرینات بیهوازی (یعنی مدت کوتاه و شدت بالا، مانند دوی سرعت یا پریدن) منجر به تقویت قلب و عروق و تنفس میشوند. تمرینات مقاومتی (مانند اسکات، شنا، وزنه برداری) قدرت عضلانی را افزایش میدهد، تونوس عضلانی را بهبود میبخشد و توده عضلانی را حفظ میکند. کشش منجر به انعطاف پذیری بیشتر میشود. تمرینات تعادلی به جلوگیری از زمین خوردن کمک میکند
- بزرگسالان حداقل 150 دقیقه فعالیت با شدت متوسط یا 75 دقیقه فعالیت شدید (به عنوان مثال، دویدن، پیادهروی سریع در سربالایی یا انجام هر فعالیتی که نیاز به تلاش زیادی دارد تا در حین انجام آن نتوان صحبت کرد) در هر هفته داشته باشند و کودکان حداقل 60 دقیقه فعالیت با شدت متوسط یا شدید در هر روز داشته باشند
- روزه داری متناوب شامل این است که بیمار برای مدت طولانی، مانند 16 تا 48 ساعت، با کمترین یا بدون دریافت انرژی و با دورههای متناوب مصرف طبیعی غذا به صورت مکرر، غذا بخورد. این روش خاصیت ضد التهابی دارد و به روند درمان کمک میکند.
- غربالگری سوءتغذیه باید هنگام پذیرش در خدمات انکولوژی انجام شود و سپس در طول درمان تکرار گردد چرا که برای مراقبت تغذیه ای پیشگیرانه ضروری است. ( هفتگی در طول پرتودرمانی، هر ۲ تا ۳ هفته یکبار در طول شیمیدرمانی، و در هر ویزیت پیگیری شود. )
- هیدراتاسیون کافی ( مصرف اب کافی ) برای حفظ حیات ضروری است چون در مواجهه با عوارض جانبی درمانهای ضدسرطان، مانند یبوست، اسهال و استفراغ، اهمیت ویژهای دارد.
- در صورتی که سطح ریزمغذیها در محدوده طبیعی باشد، مصرف بیش از حد منجر به افزایش سطح خونی آنها خواهد شد و حتی ممکن است اثرات مضری به همراه داشته باشد ، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد یا آزمایشهای آزمایشگاهی غیرطبیعی، معاینه فیزیکی تغذیهای و ارزیابیهای تغذیهای نشاندهنده کمبود خاصی باشد
- کربوهیدراتها و چربیها منابع اصلی تأمین انرژی روزانه هستند. دریافت کالری کافی از این منابع، باعث کاهش تجزیه پروتئین و حفظ توده عضلانی بدون چربی میشود. دریافت پروتئین کافی نیز بهعنوان یک راهکار تغذیهای اولیه برای کاهش ضعف جسمی اهمیت دارد.
- سبزیجات ، میوهها وغلات کامل گزینههایی سرشار از مواد مغذی، دارای فیبر بالا و کمکالری ( مثل تخم کتان ) هستند که ممکن است احساس سیری بیشتری ایجاد کنند. این غذاها همچنین قرارگیری در معرض ترکیباتی که دارای فعالیتهای ضدسرطانی هستند، افزایش میدهند.
- به منظور بهینهسازی سلامت اسکلتی یک برنامهی غذایی غنی از کلسیم و منیزیم، مکملیاری با ویتامین دی ، و انجام تمرینات مقاومتی و تحمل وزن بهطور منظم باید رعایت شود.
- مصرف مکملهای غذایی باید به اصلاح کمبودهای تغذیهای محدود شود و نباید با فرض افزایش بقا پس از سرطان مورد استفاده قرار گیرد.
- ترکیبات پلیفنولی موجود در چای، انواع توت، پیاز، مغزها، انگور و ادویههایی مانند زردچوبه و زنجبیل اغلب بهعنوان عوامل آنتیاکسیدانی یا ضدالتهابی شناخته میشوند و در روند درمان بسیار کمک کننده هستند.