1. در اسرع وقت پس از تشخیص سرطان ، به سطح پایه فعالیت بدنی خود بازگردید و از بی‌تحرکی پرهیز کنید چرا که مداخلات فعالیت بدنی منجر به کاهش خستگی مرتبط با سرطان و بهبود عملکرد جسمی میشود
  2. بازماندگانی که کم‌خونی شدید دارند باید ورزش را به تعویق بیندازند و فقط فعالیت‌های روزمره زندگی را انجام دهند تا زمانی که کم‌خونی بهبود یابد.
  3. بازماندگان با عملکرد ایمنی ضعیف باید از باشگاه‌های ورزشی عمومی و استخرهای شنا خودداری کنند تا زمانی که تعداد گلبول‌های سفید آن‌ها به سطح ایمن بازگردد؛ به‌ویژه پس از پیوند مغز استخوان، این افراد باید به مدت یک سال از این محیط‌ها دوری کنند.
  4. بازماندگانی که دچار خستگی شدید ناشی از درمان هستند تشویق می‌شوند که روزانه حداقل ۱۰ دقیقه ورزش سبک انجام دهند.
  5. بازماندگانی که تحت پرتودرمانی هستند باید از تماس ناحیه‌ی تحت درمان با کلر (مثلاً در استخرهای شنا) خودداری کنند.
  6. بازماندگان دارای کاتترهای داخل بدن یا لوله‌های تغذیه‌ای باید در برابر آب استخر، دریاچه، اقیانوس یا سایر منابعی که ممکن است موجب عفونت شوند، محتاط باشند. همچنین باید هنگام تمرینات مقاومتی که ممکن است منجر به جابه‌جایی کاتتر شود، دقت بیشتری داشته باشند.
  7. بازماندگانی که دچار نوروپاتی محیطی شدید یا آتاکسی (اختلال در هماهنگی حرکتی) هستند ممکن است با دوچرخه‌های ثابت خوابیده نسبت به تردمیل عملکرد بهتری داشته باشند.